Shloka 60
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् । मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च । संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे
ya imāṃ saṃhitāṃ puṇyāṃ putram adhyāpayac chukam | mātāpitṛsahasrāṇi putradāraśatāni ca | saṃsāreṣv anubhūtāni yānti yāsyanti cāpare ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြောသည်– «ဤပုဏ္ဏသံဟိတကို ထင်ရှားစေ၍ မိမိသား ရှုကအား သင်ကြားပေးခဲ့သော ဘဂဝန် ဝေဒဗျာသသည် (မဟာဘာရတ၏ အနှစ်သာရ သင်ခန်းစာကို ဤသို့ ဖော်ပြသည်)– သံသရာအတွင်း လူတို့သည် မိခင်ဖခင် ထောင်ပေါင်းများနှင့် သားသမီး၊ ဇနီးမယား ရာပေါင်းများနှင့် တွေ့ဆုံပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် ခွဲခွာကွာကွင်းခြင်းကို ယခင်ကလည်း ခံစားခဲ့ပြီး၊ ယခုလည်း ခံစားနေကြပြီး၊ နောင်လည်း ဆက်လက် ခံစားရမည်။ ထိုချည်နှောင်မှုများသည် သံသရာ၌ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖွဲ့စည်းကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြိုကွဲသွားသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly relationships—parents, spouses, children—are repeatedly gained and lost across the cycles of saṃsāra. Recognizing this recurring conjunction and separation encourages detachment and a clearer pursuit of dharma rather than clinging to transient bonds.
Vaiśampāyana introduces a key, distilled instruction associated with the Mahābhārata’s sacred teaching tradition: the holy compendium was revealed and taught to Śuka, and its essence is stated as a reflection on the repetitive, impermanent nature of familial ties in worldly existence.