Shloka 54
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
नित्यसिद्ध मोक्षस्वरूप भगवान् कृष्णद्वैपायनने धर्मकी कामनासे इस महाभारतसंदर्भकी रचना की है ।।
vaiśampāyana uvāca |
ṣaṣṭiṁ śata-sahasrāṇi cakārānyāṁ sa saṁhitām |
triṁśac-chata-sahasrāṇi deva-loke pratiṣṭhitam |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏ — «အမြဲတမ်း ပြည့်စုံသော မောက္ခ၏ သဘောသဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ဘုရားသခင် ကృష్ణဒွိပာယန (ဗျာသ) သည် ဓမ္မကို ရည်ရွယ်၍ ဤ မဟာဘာရတ စုစည်းတည်းဖြတ်ကို ပြုစုတော်မူ၏။ အစဉ်အလာအရ ပထမဦးစွာ သန်းခြောက်ဆယ် (ခြောက်သန်း) ရှလိုကာပါသော စံဟိတာကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုထဲမှ သန်းသုံးဆယ် (သုံးသန်း) ရှလိုကာသည် ဒေဝလောက၌ တည်ထောင်၍ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ (အခြား စံဟိတာများသည် ပိတೃလောကနှင့် ယက္ခလောကတွင်လည်း ရှိခဲ့ပြီး၊ လူလောကတွင်တော့ ရှလိုကာ တစ်သိန်းပါသော မူကွဲတစ်ခု ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်)»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the Mahābhārata’s sacred authority and vastness, portraying it as a Dharma-centered work transmitted across multiple cosmic realms, with a human-accessible recension distilled for this world.
Vaiśampāyana describes how Vyāsa composed the Mahābhārata in different large recensions and how these versions became established in various realms, including a version circulating among the gods.