Shloka 10
शोकाकुल-युधिष्ठिरं प्रति कुन्त्याः कालोचितोपदेशः | Kuntī’s Timely Counsel to the Grief-Stricken Yudhiṣṭhira
भवत्या गूढमन्त्रत्वात् पीडितो<स्मीत्युवाच ताम्
vaiśampāyana uvāca — bhavatyā gūḍha-mantratvāt pīḍito ’smīty uvāca tām |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– “ဤအကြောင်းကို လျှို့ဝှက်ထားသဖြင့် ငါသည် နာကျင်ခံစားရ၏” ဟု သူမအား ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဓမ္မရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်ပြည့်လာ၏။ ဝမ်းနည်းခြင်းက အာရုံအင်္ဂါများကို လှုပ်ရှားစေပြီး၊ ဓမ္မသဘောရှိသော မင်းသည် မိခင်အား “အမေ၊ ဤလျှို့ဝှက်အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို အလွန်နာကျင်စေခဲ့ပါသည်” ဟု ဆို၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical tension between secrecy and truth within family and dharma: withholding a crucial truth—especially from one who bears responsibility—can become a cause of suffering and moral distress, even when the intention behind secrecy may have been protective.
Vaiśampāyana narrates Yudhiṣṭhira’s emotional response after hearing a concealed, confidential matter from his mother. Overcome with grief, he tells her that her keeping the secret has caused him deep pain.