Shloka 9
शोकाकुल-युधिष्ठिरं प्रति कुन्त्याः कालोचितोपदेशः | Kuntī’s Timely Counsel to the Grief-Stricken Yudhiṣṭhira
इत्युक्तो धर्मराजस्तु मात्रा बाष्पाकुलेक्षण: । उवाच वाक्यं धर्मात्मा शोकव्याकुलितेन्द्रिय:
ity ukto dharmarājas tu mātrā bāṣpākulekṣaṇaḥ | uvāca vākyaṃ dharmātmā śokavyākulitendriyaḥ ||
ထိုသို့ မိခင်က ပြောဆိုလာသဖြင့် ဓမ္မရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်ပြည့်လာ၏။ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် အာရုံအင်္ဂါများ လှုပ်ရှားကာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားပြီး၊ ဓမ္မသဘောရှိသော မင်းသည် ပြန်လည်ဆို၏—ဤလျှို့ဝှက်အကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကြောင့် မိခင်က သူ့ကို အလွန်နာကျင်စေခဲ့ကြောင်းကို ညည်းတွားလျက်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of concealed truth within family and dharma: secrecy meant to protect can still generate profound suffering and moral turmoil when revealed, especially for a ruler committed to righteousness.
After Kuntī speaks to him, Yudhiṣṭhira is overcome with sorrow—his eyes brimming with tears—and he responds, expressing anguish that she kept a sensitive, confidential matter hidden from him.