Shloka 11
शोकाकुल-युधिष्ठिरं प्रति कुन्त्याः कालोचितोपदेशः | Kuntī’s Timely Counsel to the Grief-Stricken Yudhiṣṭhira
शशाप च महातेजा: सर्वलोकेषु योषित: । न गुहां धारयिष्यन्तीत्येवं दुः:खसमन्वित:
śaśāpa ca mahātejāḥ sarvalokeṣu yoṣitaḥ | na guhāṃ dhārayiṣyantīty evaṃ duḥkhasamanvitaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြီးစွာက လွှမ်းမိုးသဖြင့် ထိုမဟာတေဇရှိသူသည် လောကအပေါင်းတို့ရှိ မိန်းမတို့အပေါ် ကျိန်စာတစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်၍—«သူတို့သည် မိမိစိတ်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့» ဟု ဆို하였다။ ဤအပိုဒ်သည် ထိုပေါက်ကွဲမှုကို ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ဖြစ်သည့် ချော်လဲမှုတစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြကာ၊ အလွန်အမင်းဒုက္ခသည် အမြင်အာရုံကို မျက်ကွယ်စေပြီး သမာဓိနှင့် သင့်လျော်မှုမရှိသော စကားကို ထွက်ပေါ်စေနိုင်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that grief can provoke harmful, sweeping judgments and ethically problematic speech; it implicitly points to the dharmic need for restraint (saṃyama) and careful speech even amid suffering.
Vaiśaṃpāyana narrates that a mighty figure, afflicted with intense sorrow, pronounces a curse directed at women everywhere, stating that they will be unable to keep secrets hidden.