Shloka 37
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
ददौ स पृथिवीं सर्वा सप्तद्वीपां सपर्वताम् स्वबाह्वस्वबलेनाजौ जित्वा परमधर्मवित्
dadau sa pṛthivīṁ sarvāṁ saptadvīpāṁ saparvatām | svabāhv-asvabalenājau jitvā paramadharmavit ||
ဝါစုဒေဝက ပြောသည်– မိမိလက်ရုံး၏ အင်အားဖြင့် စစ်ပွဲ၌ အနိုင်ယူကာ၊ ကျွန်းခုနစ်ကျွန်းနှင့် တောင်တန်းတို့ပါဝင်သည့် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ထိုဓမ္မကို အမြင့်ဆုံးသိမြင်သူ မင်းသည် လက်ဝယ်ရယူ하였다။ ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော ဒါနနှင့် ဖြောင့်မတ်မှု၏ ဥပဒေတော်အတိုင်း၊ အနိုင်ရခဲ့သမျှကိုပင် တန်ဖိုးမထားဘဲ အလှူအဖြစ် ပေးအပ်하였다။
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Power and victory are not presented as ends in themselves: the ideal ruler, though capable of conquering by personal valor, is praised as ‘parama-dharma-vit’ because he converts possession into righteous giving—using sovereignty as a means to uphold dharma through dāna (generosity) and restraint.
Vāsudeva describes a king who wins the whole earth—symbolically ‘with seven continents and mountains’—through his own martial strength, and then gives it away as a gift, highlighting the model of a universal ruler whose conquest culminates in charitable donation rather than mere enjoyment.