Shloka 62
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
यस्मात् सर्वाः प्रसूयन्ते सर्गप्रलयविक्रिया: । यस्मिंश्वैव प्रलीयन्ते तस्मै हेत्वात्मने नम:
yasmāt sarvāḥ prasūyante sarga-pralaya-vikriyāḥ | yasmiṁś caiva pralīyante tasmai hetv-ātmane namaḥ ||
ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပျက်လဲခြင်းဟူသော ပြောင်းလဲမှုအလုံးစုံသည် ထိုအကြောင်းရင်းတော်မှ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ထိုအကြောင်းရင်းတော်ထဲသို့ပင် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်လျောကျသွားကြသဖြင့်၊ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အတ္တမဟာတော် (ကာရဏအတ္တ) ထိုအရှင်မြတ်အား နမස්ကာရပြုပါ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
All processes of becoming and ending—creation (sarga), dissolution (pralaya), and every transformation (vikriyā)—depend on a single ultimate cause, the Supreme Self. Recognizing this grounds dharma in humility and devotion, reducing ego-driven attachment to transient outcomes.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and higher truths. Here he pauses to offer a reverential salutation (namaḥ) to the Lord as the causal principle into whom the cosmos arises and into whom it returns.