Shloka 44
नरेश्वर! उसके निकट पहुँचकर बुद्धिमान् नागेन्द्र, जो स्वभावसे ही धर्मानुरागी थे, मधुर वाणीमें बोले-- ।। ॥/ 0
nareśvara! tasya nikaṭam upasaṅgamya buddhimān nāgendraḥ, yaḥ svabhāvata eva dharmānurāgī āsīt, madhuravāṇyā uvāca—
ဘီရှ္မက ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ သူ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော နဂါးမင်းသည်—သဘာဝအားဖြင့် ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူ—နူးညံ့ချိုသာသော အသံဖြင့် ပြောလေ၏။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds ethical communication: a truly dharma-inclined person approaches respectfully and speaks with sweetness, suggesting that righteousness is expressed not only in actions but also in manner and speech.
Bhīṣma narrates that a wise nāga-king comes close to the person in question and begins to speak gently, setting up the counsel or instruction that follows in the next verses.