Shloka 72
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
पाउचरात्रविदो ये तु यथाक्रमपरा नृप । एकान्तभावोपगतास्ते हरिं प्रविशन्ति वै
Vaiśampāyana uvāca: Pāñcarātravido ye tu yathākramaparā nṛpa | ekāntabhāvopagatās te hariṃ praviśanti vai ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– «အို မင်းကြီး၊ ပာဉ္စရာတြ (Pāñcarātra) သင်္ခန်းကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူတို့သည်၊ သတ်မှတ်ထားသော အစဉ်အလာအတိုင်း စည်းကမ်းနှင့် အကျင့်ပညာတို့ကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာကာ၊ တစ်စိတ်တစ်မြင် သဒ္ဓါဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ အပြည့်အဝ ခိုလှုံသူဖြစ်လျှင်၊ အမှန်တကယ် ဟရီ (Hari) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ အဓိပ္ပါယ်မှာ မုက္ခကို ပညာသင်ယူမှုသာဖြင့် မဆိုနိုင်ဘဲ၊ စည်းကမ်းတကျ အကျင့်ကျင့်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ထံ တစ်မူတည်း အပ်နှံခြင်းတို့ ပေါင်းစည်းမှ ရရှိသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True attainment of Hari comes from single-minded devotion and surrender supported by disciplined practice in the prescribed order; knowledge alone is insufficient without lived commitment.
Vaiśampāyana, in the didactic setting of Śānti Parva, states a doctrinal conclusion: practitioners who follow the Pāñcarātra path with exclusive devotion ultimately attain union with Hari.