Shloka 4
धर्मद्वारबहुत्वविमर्शः — Reflection on the Many ‘Doors’ of Dharma (Śānti-parva 342)
नामश्रि: कीर्तितिस्तस्य केशवस्य महात्मन: । पृष्टवान् केशवं राजन् फाल्गुन: परवीरहा
nāmaśrīḥ kīrtitis tasya keśavasya mahātmanaḥ | pṛṣṭavān keśavaṃ rājan phālgunaḥ paravīrahā naraśvara |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်— “မင်းကြီး၊ မဟာစိတ်ရှိသော ကေရှဝကို ချီးမွမ်းသီဆိုရာ၌ အသုံးပြုကြသော မင်္ဂလာနာမတော်များနှင့် ဂုဏ်သတင်းတို့အကြောင်းကို၊ ရန်သူဗိုလ်ချုပ်သူရဲကောင်းများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သူ ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) သည် ကေရှဝထံ ဤသို့ မေးမြန်းခဲ့သည်၊ လူတို့၏အရှင်တော်။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical-religious value of kīrtana—remembering and praising the great-souled Keśava through his auspicious names—presenting reverent inquiry as a legitimate path to understanding divine qualities.
In the frame narration, Vaiśampāyana addresses the king (Janamejaya) and introduces that Arjuna (Phālguna), famed as a destroyer of enemy champions, questioned Kṛṣṇa (Keśava) about the names and renown by which he is praised.