Shloka 5
धर्मद्वारबहुत्वविमर्शः — Reflection on the Many ‘Doors’ of Dharma (Śānti-parva 342)
अर्जुन उवाच भगवन् भूतभव्येश सर्वभूतसृगव्यय । लोकधाम जगन्नाथ लोकानामभयप्रद
arjuna uvāca bhagavan bhūtabhavyēśa sarvabhūtasṛgavyaya | lokadhāma jagannātha lokānām abhayaprada ||
အာర్జုနက ပြောသည်— “ဘုရားသခင်တော်၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်တို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ သတ္တဝါအားလုံးကို ဖန်ဆင်းသူဖြစ်သော်လည်း မပျက်စီးသောအရှင်၊ လောကတို့၏ အိမ်ရာ၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်—လောကအားလုံးအတွက် မကြောက်မရွံ့ခြင်းကို ပေးသနားတော်မူသောအရှင်။”
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the Lord as both the source of all beings and yet beyond decay, emphasizing a devotional ethic: true refuge and fearlessness arise from recognizing a supreme protector who upholds the worlds and transcends time.
Arjuna addresses the Lord with a sequence of exalted epithets—lord of past and future, creator yet imperishable, abode of the worlds, and giver of fearlessness—setting a reverent tone before seeking guidance, reassurance, or instruction.