Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 47
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
ऊर्ध्वा दृष्टिबाहवश्न एकाग्रं च मनो5भवत् | एकपादा: स्थिता: सर्वे काष्ठ भूता: समाहिता:
ūrdhvā dṛṣṭir bāhavaś caikaagraṃ ca mano 'bhavat | ekapādāḥ sthitāḥ sarve kāṣṭhabhūtāḥ samāhitāḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်—သူတို့၏ မျက်စိများသည် အထက်သို့ တည်ကြည်စိုက်ကြည့်နေပြီး လက်မောင်းများလည်း အထက်သို့ မြှောက်ထားကြ၏။ စိတ်သည် တစ်ချက်တည်းသို့ စုစည်းသွား၏။ သူတို့အားလုံးသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုတည်ထားလျက် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေကြပြီး မလှုပ်မယှက် သစ်တုံးများကဲ့သို့ ထင်ရကာ တပဿာအာရုံ၌ နစ်မြုပ်နေကြ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined austerity and yogic concentration: mastery of posture, senses, and mind (ekāgratā, samādhāna) as a means to inner steadiness and spiritual attainment.
Vaiśampāyana describes a group of ascetics or practitioners engaged in severe tapas—gazing upward, arms raised, standing on one foot—so still and composed that they resemble inert wood.