Shloka 21
अध्याय २९७ — श्रेयः, धृति, दान-नियमाः
Welfare, Steadfastness, and Norms of Giving
द्विपदानामपि तथा द्विजा वै परमा: स्मृता: । द्विजानामपि राजेन्द्र प्रज्ञावन्त: परा मता: | प्राज्ञानामात्मसम्बुद्धा: सम्बुद्धानाममानिन:
dvipadānām api tathā dvijā vai paramāḥ smṛtāḥ | dvijānām api rājendra prajñāvantaḥ parā matāḥ | prājñānām ātma-sambuddhāḥ sambuddhānām amāninaḥ |
ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါများ (လူသားများ) အားလုံးအနက်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ (ဒွိဇ) တို့ကို အမြင့်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ဒွိဇတို့အနက်လည်း မင်းကြီးရေ၊ ပညာရှိတို့ကို ပိုမိုမြင့်မြတ်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ပညာရှိတို့အနက် အတ္တ (အာတ်မာ) ကို သတိပွင့်လင်းသိမြင်သူတို့က ထပ်မံမြင့်ကာ၊ အတ္တသိမြင်သူတို့အနက် မာနမရှိသူတို့ကို အကောင်းဆုံးဟု ယူဆကြသည်။
पराशर उवाच
Educational Q&A
A graded ideal of excellence is presented: social status is surpassed by wisdom, wisdom by Self-realization, and Self-realization is crowned by humility—freedom from ego is portrayed as the highest virtue.
Parāśara addresses a king (rājendra) and instructs him on true superiority, shifting the focus from birth-based rank to inner qualities—discernment, realization of the Self, and especially the absence of pride.