Shloka 21
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
यस्मिन् प्रशासति महीं नृपतौ राजसत्तम | अकृष्टपच्या पृथिवी विबभौ चैत्यमालिनी
yasmin praśāsati mahīṁ nṛpatau rājasattama | akṛṣṭapacyā pṛthivī vibabhau caityamālinī ||
ဝါယုက ပြောသည်– «အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီး မာရုတ္တက မြေကြီးကို အုပ်ချုပ်နေစဉ်၊ မြေသည် မထွန်မစိုက်ဘဲပင် အထွက်အမြတ်ကို ပေးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်လွှားသည် ဘုရားကျောင်းများ၏ ပန်းကုံးတစ်စင်းကဲ့သို့ အလှဆင်ထားသကဲ့သို့ မြင်ရပြီး၊ ထို့ကြောင့် မြေကြီးသည် ထူးကဲသော အလှတရားဖြင့် တောက်ပနေ하였다»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse links righteous kingship (rājadharma) with the well-being of the realm: when a king governs justly, nature and society flourish—symbolized by spontaneous fertility and a landscape rich in sacred institutions.
Vāyu describes an ideal period under an exemplary ruler: the earth produces abundantly without cultivation, and the world appears ornamented with many shrines, highlighting both material prosperity and religious-cultural vitality.