Shloka 27
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
इस प्रकार श्रीमह्या भारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधर्मानुशासनपर्वमें व्यासवाक्यविषयक सत्ताईसवाँ अध्याय पूरा हुआ
dṛśyate hi yuvāivēha vinaśyan vasumān naraḥ | daridraś ca parikliṣṭaḥ śatavarṣo jarānvitaḥ ||
အကြောင်းမူကား ဤလောက၌ ချမ်းသာသူပင် လူငယ်အရွယ်၌ပင် ပျက်စီးသေဆုံးသွားသည်ကို မြင်ရတတ်၏။ ဆင်းရဲသူသည် ဒုက္ခပင်ပန်းမှုများကြားတွင် နာကျင်ကျပ်တည်းနေသော်လည်း နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် အသက်ရှင်ပြီး အလွန်အိုမင်းမှ သေဆုံးသည်ကိုလည်း မြင်ရတတ်၏။ ဤသင်ခန်းစာသည် အသက်တာ၏ မခန့်မှန်းနိုင်မှုကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ငွေကြေး သို့မဟုတ် အသက်ရှည်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် ကံကောင်းမှုနှင့် ကုသိုလ်ကို မတိုင်းတာသင့်ကြောင်း ပြောပြသည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Life-span is not guaranteed by wealth, status, or outward prosperity; nor does poverty necessarily shorten life. Therefore one should ground one’s conduct in dharma and inner discipline rather than relying on external conditions as signs of merit or security.
In Vyāsa’s speech within the Śānti Parva’s rājadharma instruction, an observation about the world is offered: the wealthy may die young, while the poor may endure long life in hardship—used to frame counsel toward sober judgment and detachment.