Shloka 37
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
कृष्णस्य वर्णस्य गतिर्निकृष्टा स सज्जते नरके पच्यमान: । स्थानं तथा दुर्गतिभिस्तु तस्य प्रजाविसर्गान् सुबहून् वदन्ति
kṛṣṇasya varṇasya gatir nikṛṣṭā sa sajjate narake pacyamānaḥ | sthānaṃ tathā durgatibhis tu tasya prajāvisargān subahūn vadanti ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– “အမဲရောင်အသားအရေရှိသူ၏ ဂတိကို နိမ့်ကျသည့်အဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။ နရကသို့ ပို့ဆောင်သော တားမြစ်ကံများကို စွဲလမ်းသဖြင့် နရကမီးတွင် ချက်ပြုတ်ခံရသည်။ ရှင်ရသီတို့က သူ၏ နေရာသည် ဒုဂ္ဂတိရောက်သူတို့အတွင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ မကောင်းသော အကျင့်ကြောင့် အပြစ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကျူးလွန်သဖြင့် ဖန်ဆင်းကာလအလှည့်အပြောင်း များစွာတိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ရကြောင်း ဆိုကြသည်။”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Attachment to prohibited, unethical actions (niṣiddha-karma) leads to a degraded destiny and prolonged suffering in hell; one’s conduct, not mere identity, determines one’s post-mortem course.
In Bhīṣma’s instruction during Śānti Parva, he describes the karmic outcome of a person who repeatedly engages in forbidden deeds: sages are cited as authorities who state that such a person is tormented in naraka for many cycles of creation.