Shloka 39
पापात्म-धर्मात्म-लक्षणम् तथा निर्वेदेन मोक्षमार्गः | Marks of the Sinful and the Righteous; Dispassion (Nirveda) as a Path to Liberation
स्त्रिया हि परमो भर्ता दैवतं परमं स्मृतम् तस्यात्मना तु सदृशमात्मानं परमं ददौ
striyā hi paramo bhartā daivataṁ paramaṁ smṛtam | tasyātmanā tu sadṛśam ātmānaṁ paramaṁ dadau ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်— «မိန်းမအတွက် ခင်ပွန်းသည် အမြင့်ဆုံးသော အရှင်ဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော နတ်တော်အဖြစ်လည်း မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိန်းမသည် မိမိ၏ အမြင့်ဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည့် ကိုယ်တိုင်ကိုပင်၊ ရုပ်သဏ္ဌာန် (နှင့် အတ္တသဘော) အရ သူနှင့်တူညီသူထံ အပ်နှံပေးသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse states a traditional dharma-ideal: a wife’s highest reverence is directed toward her husband, who is treated as her supreme ‘daivata’ (object of sacred regard). It frames marital fidelity and self-giving as a central ethical norm within the householder order.
In Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma is explaining a principle of household conduct and women’s dharma. He emphasizes the culturally authoritative view that a wife entrusts her very self to the husband, understood as her primary protector and revered figure.