Shloka 14
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
शड्कमाना: फल यज्ञे ये यजेरन् कथंचन । जायन्ते5डसाधवो धूर्ता लुब्धा वित्तप्रयोजना:
śaṅkamānāḥ phala-yajñe ye yajeran kathaṃcana | jāyante ’sādhavo dhūrtā lubdhā vitta-prayojanāḥ ||
ချူလာဓာရက ပြောသည်– «ယဇ్ఞက အကျိုးရှိမရှိဟု သံသယထားလျက်ပင်၊ အကျိုးအမြတ်ကို မျှော်လင့်၍ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယဇ్ఞလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်သူတို့သည် အဓမ္မသို့ ကျရောက်ကြသည်—လှည့်စားတတ်သူ၊ လောဘကြီးသူ၊ ငွေကြေးကို ရည်ရွယ်သူ ဖြစ်လာကြ၏။ ဤသင်ခန်းစာသည် သံသယနှင့် ကိုယ်ကျိုးစိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ရိုးရာအခမ်းအနားကို ရှုတ်ချပြီး၊ အပြင်ပန်းလုပ်ဆောင်မှုထက် စိတ်ရင်းစေတနာ၏ သန့်ရှင်းမှုကို မြှောက်တင်သည်»။
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Ritual action is judged by intention: performing sacrifice while doubting its value and aiming at personal gain leads to moral decline—greed, deceit, and unrighteousness—whereas purity of motive is central to dharma.
In Chulādhāra’s instruction, he critiques a class of sacrificers who participate in yajña with inner skepticism and a wealth-seeking agenda, contrasting them implicitly with those who act without fixation on results.