Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
स सम पापकृतां लोकान् गच्छेदशुभकर्मणा । प्रमाणमप्रमाणेन यः कुर्यादशुभं नर:
sa sama-pāpakṛtāṁ lokān gacched aśubha-karmaṇā | pramāṇam apramāṇena yaḥ kuryād aśubhaṁ naraḥ ||
မကောင်းသော အလုပ်များကို ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် လူတစ်ယောက်သည် အခြားအပြစ်သားများသို့ သွားရာ လောကများသို့ပင် ရောက်သွားသည်။ မမှန်ကန်သော စံနှုန်းကို မှန်ကန်သကဲ့သို့ ယူဆကာ၊ မမှန်သော အတိုင်းအတာများဖြင့် မကောင်းမှုကို အကြောင်းပြုလုပ်သူသည် အဆိုးသို့ ကျရောက်သည်။
चुलाधार उवाच
Wrongdoing cannot be legitimized by appealing to false standards; acting on invalid authority (apramāṇa) leads to sinful action and the same adverse karmic destinations as other evil-doers.
Cūlādhāra continues his ethical instruction, warning that a person who performs aśubha-karma—especially by misusing or fabricating ‘authority’ or ‘proof’—incurs the karmic fate associated with sinners.