Shloka 34
कपिलगोसंवादे गृहस्थ-त्यागधर्मयोः प्रमाण्यविचारः
Kapila–Cow Dialogue: Authority of Householder and Renunciant Dharmas
किसी समय माता-पिता उनको छोड़कर उड़ गये। अब वे बच्चे कभी आकर फिर चले जाते और जाकर फिर चले आते थे, इस प्रकार वे सदा आने-जाने लगे। उस समयतक जाजलि मुनि हिले-डुले नहीं ।।
tathā te divasaṃ cāpi gatvā sāyaṃ punar nṛpa | upāvartanta tatraiva nivāsārthaṃ śakuntakāḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «အို မင်းကြီး၊ ထိုငှက်ကလေးများသည် နေ့တစ်နေ့လုံး အစာရှာရန် ပျံထွက်သွားပြီး ညနေချိန်ရောက်သော် ထိုနေရာတည်းဟူသော အိပ်တန်းသို့ ပြန်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် သွားလာခြင်း၏ စည်းကမ်းတကျ အလေ့အထ ဖြစ်လာသော်လည်း မုနိ ဇာဇလိသည် မလှုပ်မယှက်—ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ စောင့်ကြည့်ကာ သဘာဝ၏ လမ်းစဉ်ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ ခွင့်ပြုထားခဲ့သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined endurance and non-interference: the sage remains steady and restrained while observing the natural, recurring rhythms of living beings. Ethical strength is shown as patience, self-control, and allowing life to proceed without harm.
The fledgling birds leave during the day to feed and return in the evening to the same place to roost. This repeated coming-and-going continues, while Jājali does not move, maintaining his ascetic stillness.