Shloka 35
कदाचिद् दिवसान् पज्च समुत्पत्य विहड्भमा: । षछ्ेडहनि समाजम्मुर्न चाकम्पत जाजलि:,कभी-कभी वे विहंगम उड़कर पाँच-पाँच दिनतक बाहर ही रह जाते और छठे दिन वहाँ लौटते थे, तबतक भी जाजलि मुनि हिले-डुले नहीं
kadācid divasān pañca samutpatya vihaṅgamāḥ | ṣaṣṭhe 'hani samāgamya na cākampata jājaliḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «တစ်ခါတစ်ရံ ငှက်များသည် ပျံထွက်သွားပြီး ငါးရက်တိုင်တိုင် အပြင်မှာပဲ နေကြသည်။ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင် ပြန်လာသော်လည်း မုနိ ဇာဇလိသည် အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်—မယိမ်းယိုင်သော တည်ကြည်မှုနှင့် တပဿာ၏ စည်းကမ်းတကျ ခံနိုင်ရည်ကို ပြသ하였다»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights unwavering steadiness (acalatā) in tapas: even when circumstances change over several days, the disciplined person remains unmoved, illustrating self-mastery and endurance as ethical strengths.
Birds that had been present fly away and stay out for five days; when they return on the sixth day, the sage Jājali has not shifted at all, emphasizing his intense, continuous austerity.