Shloka 13
Jājali–Tulādhāra-saṃvāda: Yajña, Vṛtti, and Ātma-tīrtha (जाजलि-तुलाधार-संवादः)
प्रजा: सृष्टवा महातेजा: प्रजासगे पितामह: । अतीव वृद्धा बहुला नामृष्यत पुनः प्रजा:
prajāḥ sṛṣṭvā mahātejāḥ prajāsarge pitāmahaḥ | atīva vṛddhā bahulā nāmṛṣyata punaḥ prajāḥ ||
နာရဒက ပြောသည်— သတ္တဝါတို့ကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက် တောက်ပကြီးမြတ်သော ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အလုပ်အတွင်း၌ပင် သတ္တဝါအရေအတွက် အလွန်အမင်း များပြားလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ သတ္တဝါများ၏ အလွန်အကျွံ များပြားမှုသည် သူ့အတွက် မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာ၍ ဖန်ဆင်းမှုကို စနစ်တကျ၊ တည်တံ့နိုင်သည့် ပုံစံဖြင့် ဆက်လက်သင့်ကြောင်း ပြန်လည်စဉ်းစားစေ하였다။
नारद उवाच
Educational Q&A
Even divine creation must be guided by order, proportion, and restraint; unchecked increase leads to imbalance, so dharma includes regulating growth to preserve harmony.
Nārada describes Brahmā creating many beings, after which their numbers become excessively large; Brahmā finds this unsustainable and is led toward rethinking or instituting a regulated mode of creation.