Shloka 9
कामबन्धन-निवृत्ति तथा शान्तिलक्षण-उपदेशः | Release from Desire-Bondage and the Marks of Peace
स्वधर्मजीविनो दान्ता: क्रियावन्तस्तपस्विन: । तेषां हव्यं च कव्यं चाप्यर्हणार्थ विधीयते
svadharmajīvino dāntāḥ kriyāvantas tapasvinaḥ | teṣāṃ havyaṃ ca kavyaṃ cāpy arhaṇārthaṃ vidhīyate ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်—မိမိ၏ သမ္မတဓမ္မဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ သတ်မှတ်ထားသော ကရိယာများကို အလေးထားကျင့်သုံးသူ၊ တပသီဖြစ်သော ဘြာဟ္မဏတို့အတွက် ဟဗျ (ယဇ်ပူဇော်အစာ) နှင့် ကဗျ (ဘိုးဘွားဆိုင်ရာ śrāddha ပူဇော်အစာ) ကို ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ပြုမှုအဖြစ် ပူဇော်ရန် အမိန့်ရှိသည်။ သဘောတရားအရ ထိုကဲ့သို့ ပညာရှိ၍ စည်းကမ်းရှိသော ဧည့်သည်များ ရောက်လာသော် စည်းကမ်းတကျ လေးစားစွာ ကြိုဆို၍ ပူဇော်ထိုက်သမျှကို ပေးရမည်။ အကြောင်းမှာ ထိုက်တန်သူကို ဂုဏ်ပြုခြင်းသည် ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာ ပေးကမ်းခြင်း၏ သန့်ရှင်းသော အစဉ်အလာကို တည်မြဲစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Honor and support truly disciplined, duty-bound, and learned Brahmins/guests through appropriate ritual offerings (havya and kavya). The verse frames hospitality and giving not as mere generosity but as a dharmic obligation that sustains sacred reciprocity—gods and ancestors are served through proper recipients.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Vyāsa lays down a rule of honoring worthy persons. He specifies the qualities of ideal Brahmin guests—self-controlled, ritually observant, austere, and living by svadharma—and states that offerings connected with sacrifice and ancestral rites are prescribed for their reception as a form of rightful veneration.