Shloka 4
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
मन: सृष्टिं विकुरुते चोद्यमानं सिसृक्षया । आकाशं जायते तस्मात् तस्य शब्दं गुणं विदु:
manaḥ sṛṣṭiṁ vikurute codyamānaṁ sisṛkṣayā | ākāśaṁ jāyate tasmāt tasya śabdaṁ guṇaṁ viduḥ ||
ဗျာသက ဆိုသည်– စိတ်သည် ဖန်ဆင်းလိုသော ဆန္ဒကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသောအခါ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်မျိုးစုံကို ပုံဖော်တည်ဆောက်သည်။ ထိုမှ အာကာသ (ākāśa) ပေါ်ထွန်းလာပြီး ပညာရှိတို့က ၎င်း၏ သတ်မှတ်လက္ခဏာကို “အသံ” ဟု သိကြသည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Creation begins with an inner impulse: when mind is driven by the intention to create, manifestation proceeds, and the first subtle element identified here is ākāśa, whose distinctive property is śabda (sound).
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa explains a step in the cosmological sequence: the mind, moved by the urge to create, initiates differentiation, from which ākāśa arises, characterized by sound.