Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 16
Keśava-tattva-kathana
On the Principle of Keśava: Cosmogony and Divine Epithets
अथ तौ सहितौ राजलन्नन्योन्यविधिना तत:ः । विषयप्रतिसंहारमुभावेव प्रचक्रतु:,राजन! तदनन्तर वे दोनों एक-दूसरेका उपकार करते हुए एक साथ हो गये। उन्होंने एक ही साथ अपने मनको विषयोंकी ओरसे हटा लिया
atha tau sahitau rājan anyonyavidhinā tataḥ | viṣayapratisamhāram ubhāv eva pracakratuḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်သည်—«အို မင်းကြီး၊ ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်းကို ဂရုစိုက်ကူညီလျက် သဟဇာတဖြင့် အတူတကွ ဖြစ်လာကြ၏။ ထို့နောက် နှစ်ဦးစလုံးသည် အာရုံခံအရာဝတ္ထုများမှ အာရုံနှင့် စိတ်ကို တပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည်ဆုတ်ခွာစေခြင်းကို စတင်ပြုလုပ်ကြ၏»။
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Ethical harmony and mutual consideration support spiritual discipline: when people act with reciprocal goodwill, they can more effectively practice restraint and withdraw the mind from sense-objects, a key step toward inner steadiness and liberation-oriented living.
Bhīṣma narrates that two individuals unite in concord, each helping the other, and then both begin the practice of pratisamhāra—turning the mind and senses away from external objects—indicating a shared move toward yogic or renunciant discipline.