Shloka 20
मनुरुवाच — इन्द्रिय-मनः-ज्ञान-क्रमः
Manu on the hierarchy of senses, mind, and knowledge
ध्यानक्रियापरो युक्तो ध्यानवान् ध्याननिश्चय: । ध्याने समाधिमुत्पाद्य तदपि त्यजति क्रमात्
dhyānakriyāparo yukto dhyānavān dhyānaniścayaḥ | dhyāne samādhimutpādya tad api tyajati kramāt ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်။ တရားဝင်စည်းကမ်းရှိ၍ သမాధိအလေ့အကျင့်ဖြစ်သော ဓျာနကို အမြဲတမ်း အားထုတ်သူ—ဓျာန၌ တည်မြဲ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသူ—သည် ဓျာနမှတဆင့် သမాధိ (samādhi) ကို ပေါ်ထွန်းစေသည်။ ထို့နောက် အဆင့်ဆင့်ဖြင့် ဓျာနလုပ်ဆောင်မှုကိုပါ စွန့်လွှတ်သွားသည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် အတွင်းပိုင်းတက်လှမ်းမှုကို ညွှန်ပြပြီး အလေ့အကျင့်သည် တိုက်ရိုက်သိမြင်မှု၌ ပြီးစီးကာ ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်စုံသည့်အခါ နည်းလမ်းကိုပါ လွှတ်ချရသည်ဟု ဆိုသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Meditation is a disciplined means that culminates in samādhi and direct insight; once that culmination is reached, even the act of meditating is gradually relinquished—signifying non-attachment to methods and resting in realized awareness.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhīṣma continues advising on yogic practice: he describes the practitioner’s progression from sustained meditation to samādhi, and then to a stage where the practitioner no longer clings even to the practice itself.