Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 37
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
भीष्म उवाच अजगरचरितं व्रतं महात्मा य इह नरो<नुचरेद् विनीतराग: । अपगतभयलो भमोहमन्यु: स खलु सुखी विचरेदिमं विहारम्
bhīṣma uvāca | ajagaracaritaṁ vrataṁ mahātmā ya iha naro 'nucared vinītarāgaḥ | apagatabhayalobhamohamanyuḥ sa khalu sukhī vicared imaṁ vihāram ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤလောက၌ မြွေကြီး၏ နေထိုင်ပုံကို အတုယူသော အာဇဂရ-ဝရတကို လိုက်နာ၍ ရာဂကို နှိမ်နင်းကာ ကြောက်ရွံ့မှု၊ လောဘ၊ မောဟ၊ ဒေါသတို့ကို ပယ်ချသူ မဟာပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၍ စိတ်ငြိမ်သက်သော လွတ်လပ်မှုဖြင့် ဘဝကို လှည့်လည်သွားလာ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Happiness and freedom in life arise from disciplined restraint: practicing the ‘ajagara-vrata’ (a life of simplicity and non-grasping) and abandoning attachment along with fear, greed, delusion, and anger.
In the Shanti Parva’s instruction to the king, Bhishma recommends an ascetic-ethical model called the ‘ajagara’ (python) observance, praising the person who lives without craving and without the inner enemies of fear, greed, delusion, and anger.