Shloka 37
बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
तत्र घोरतमं वृत्तमृषीणां मे परिश्रुतम्
tatra ghoratamaṃ vṛttam ṛṣīṇāṃ me pariśrutam | us samaya vahāṃ eka atyanta bhayaṅkara ghaṭanā ghaṭita huī, jise maiṃne ṛṣiyoṃ ke muṃh se sunā thā | jaise tārāoṃ ke ugane par nirmala ākāśa meṃ candramā kā uday ho, usī prakāra us yajñamaṇḍapa meṃ agni ko idhar-udhar bikhērakar eka bhayaṅkara bhūta prakaṭ huā, aisā sunā jātā hai ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်—«အဲဒီနေရာမှာ ရှင်ရဟန်းတို့၏ ပါးစပ်မှတဆင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ငါကြားဖူးသည်။ ထိုအခါ ကြယ်များ ပေါ်ထွန်းပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်၌ လမင်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်—ယဇ်မဏ္ဍလအတွင်း ယဇ်မီးကို အရပ်ရပ်သို့ ဖြန့်ကျက်ပစ်လျက်—ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့ပင် ပြောပြကြ၏»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral warning through remembered tradition: even sacred settings like a yajña can be disrupted when ominous forces arise, reminding the listener that ritual order and dharmic vigilance are essential, and that elders’ transmitted accounts (pariśruta) carry instructive authority.
Bhishma reports a dreadful episode he learned from sages: in a sacrificial pavilion, a terrifying spirit manifested, scattering the sacrificial fire in different directions—an inauspicious disruption likened, by contrast, to the orderly beauty of the moon rising among stars.