Shloka 93
Gṛdhra–Jambuka Saṃvāda (Dialogue of the Vulture and the Jackal) — On Grief, Kāla, and Resolve
पतिव्रता सम्प्रदीप्तं प्रविवेश हुताशनम् | इस तरह अनेक प्रकारसे करुणाजनक विलाप करके अत्यन्त दु:खमें डूबी हुई वह पतिव्रता कबूतरी उसी प्रज्वलित अग्निमें समा गयी
pativratā sampradīptaṃ praviveśa hutāśanam |
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «ပတိဝ္ရတာ သစ္စာရှိသော မိန်းမငှက်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲကာ ကရုဏာတရားဖြစ်စေသည့် ငိုကြွေးသံများကို မျိုးစုံထုတ်ဖော်ပြီးနောက် မီးတောက်လောင်နေသော မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၍ ထိုမီးတွင်ပင် လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သွားသည်—မိမိအသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ကာ ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာဓမ္မ (ပတိဝ္ရတာ-ဓမ္မ) ကို အဆုံးစွန်ထိ ထိန်းသိမ်းပြသသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional ideal of pativratā-dharma—steadfast devotion to one’s spouse—presented as an extreme exemplar of loyalty and self-surrender, used in the Shanti Parva to discuss ethical ideals and the power attributed to virtuous conduct.
A devoted female pigeon, grieving intensely and lamenting in many ways, chooses to enter a blazing fire (hutāśana) and perishes in it, an act framed as the culmination of her fidelity.