Shloka 103
Gṛdhra–Jambuka Saṃvāda (Dialogue of the Vulture and the Jackal) — On Grief, Kāla, and Resolve
विमानस्थं सुकृतिभि: पूज्यमानं महात्मभि: । तदनन्तर उसने अपने पतिको देखा। वह विचित्र अंगद धारण किये विमानपर बैठा था और बहुत-से पुण्यात्मा महात्मा उसकी भूरि-भूरि प्रशंसा कर रहे थे
vimānasthaṃ sukṛtibhiḥ pūjyamānaṃ mahātmabhiḥ | tadanantaraṃ sā patim apaśyat | sa vicitrāṅgada-dhārī vimāne niṣaṇṇaḥ āsīt, bahubhiḥ puṇyātma-mahātmabhiḥ bhūri-bhūri praśasyamānaḥ ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «ထို့နောက် သူမသည် မိမိခင်ပွန်းကို မြင်တွေ့ရသည်။ အံ့ဖွယ် လက်ကောက်အလှများကို ဝတ်ဆင်ကာ ကောင်းကင်ယာဉ် (ဗိမာန်) ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကုသိုလ်ရှိသူများနှင့် မဟာတ్మာတို့က အလွန်အမင်း ချီးမြှောက်ပူဇော်ကာ ထပ်တလဲလဲ ချီးကျူးနေကြသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the ethical idea that merit (sukṛti/puṇya) leads to honor and elevated states: a virtuous person is celebrated by other noble beings, suggesting karmic reward and social-spiritual recognition as fruits of dharmic conduct.
After a preceding event, a woman (implied by ‘she saw’) beholds her husband in a heavenly setting: he sits in a vimāna, splendidly adorned, while many virtuous great-souled beings honor and repeatedly praise him.