Shloka 71
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
विश्वामित्र उवाच अगस्त्येनासुरो जग्धो वातापि: क्षुधितेन वै । अहमापदगत: क्षुत्तो भक्षयिष्ये श्वजाघनीम्
Viśvāmitra uvāca: Agastyenāsuro jagdho Vātāpiḥ kṣudhitenā vai | aham āpadgataḥ kṣuttaḥ bhakṣayiṣye śvajāghanīm ||
ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်– «ဆာလောင်နေသော မဟာရိသိ အဂஸ္တျက အဆုရ ဝါတာပိကိုတောင် စားခဲ့သည်။ ငါလည်း ဆာလောင်မှုကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းထဲ ကျရောက်နေပြီ။ ထို့ကြောင့် ဤခွေးပေါင်ကို ငါ စားမည်»။
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse invokes āpaddharma: in extreme distress (especially starvation), actions normally prohibited may be argued as permissible for preserving life, using Agastya’s extraordinary precedent to justify a difficult choice.
Viśvāmitra, suffering severe hunger, cites the famous episode of Agastya eating the asura Vātāpi when hungry, and declares that he too will eat a dog’s haunch to survive his present calamity.