Shloka 27
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
त्यक्त्वा दारांश्व पुत्रांश्व कस्मिंश्व॒ जनसंसदि । भक्ष्याभक्ष्यसमो भूत्वा निरग्निरनिकेतन:
tyaktvā dārān ca putrān ca kasmiṁś ca jana-saṁsadi | bhakṣyābhakṣya-samo bhūtvā niragnir aniketanāḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «သူသည် ဇနီးနှင့် သားတို့ကို လူထုစုဝေးရာ တစ်နေရာ၌ ထားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အိမ်မီးပူဇော်သော သန့်ရှင်းသည့် မီးများကို စွန့်လွှတ်ကာ အိမ်အတည်မရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာ하였다။ စားသင့်သည်နှင့် မစားသင့်သည်တို့ကို တန်းတူသဘောထားဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches renunciant discipline: relinquishing household identity (family ties, sacred fires, fixed residence) and cultivating equanimity even toward socially coded distinctions like permissible vs. impermissible food—an ethical training in non-attachment and sameness of vision.
Bhīṣma describes an ascetic who leaves his family behind in a public setting and adopts a wandering life, no longer maintaining domestic rituals (agnihotra) or a home, and living with an even-minded attitude toward food categories.