Shloka 187
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
प्राणप्रदानजं त्वत्तो मयि सौहृदमागतम् । धर्मज्ञोडस्मि गुणज्ञोडस्मि कृतज्ञोडस्मि विशेषत:
Lomaśa uvāca | prāṇapradānajaṃ tvatto mayi sauhṛdam āgatam | dharmajño 'smi guṇajño 'smi kṛtajño 'smi viśeṣataḥ |
လောမရှက ပြောသည်– “သင်က ကျွန်ုပ်အား အသက်ပေးကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့် သင့်အပေါ်၌ နွေးထွေးသော မိတ်သဟာယစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဓမ္မကို သိသည်၊ ကောင်းမြတ်မှု၏ တန်ဖိုးကို ခွဲခြားသိသည်၊ အထူးသဖြင့် သင့်အပေါ် အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်လျက်ရှိသည်။”
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse elevates kṛtajñatā (gratitude) as an ethical virtue: receiving life-saving help should naturally generate sauhṛda (goodwill) and a commitment to recognize dharma and genuine qualities in others.
Lomaśa addresses someone who has saved his life, stating that this act has produced deep friendship in him and declaring himself a knower of dharma and virtues, and especially grateful to the benefactor.