Shloka 116
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
इति श्रीमहा भारते शान्तिपर्वणि राजधर्मानुशासनपर्वणि श्रवर्षिसंवादे षोडशाधिकशततमोड<ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi rājadharmānuśāsanaparvaṇi śravarṣi-saṃvāde ṣoḍaśādhika-śatatamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော မဟာဘာရတ၏ ရှာန္တိပရဝ၌၊ ရာဇဓမ္မအနုသာသနပရဝ (ဘုရင်တို့၏ တာဝန်ဓမ္မကို သင်ကြားသော အခန်း) အတွင်း၊ ရှရဝ ရှင်ရသီနှင့် ဆက်နွယ်သော ဆွေးနွေးပွဲ၌ ပါဝင်သည့် အခန်း ၁၁၆ (တစ်ရာတစ်ဆယ့်ခြောက်) သည် အဆုံးသတ်လေ၏။ ဤသည်မှာ ရာဇဓမ္မသင်ကြားချက်၏ အခန်းပိတ် ကော်လိုဖွန် ဖြစ်သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it signals the completion of a chapter within the Śānti Parva’s instruction on rājadharma (royal duty), framing the preceding material as authoritative guidance on ethical governance.
The text is closing a chapter: it identifies the work (Mahābhārata), the larger book (Śānti Parva), the internal section on royal instruction (Rājadharmānuśāsana-parvan), and notes that the chapter belongs to a dialogue involving the sage Śrava.