Shloka 73
Vyāghra–Gomāyu Saṃvāda (व्याघ्रगोमायु संवाद) — Testing Character Beneath Appearances
अनुज्ञाप्य मृगेन्द्रं तु गोमायुर्नीतिशास्त्रवित् । तेनामर्षेण संतप्त: प्रायमासितुमैच्छत
anujñāpya mṛgendraṃ tu gomāyur nītiśāstravit | tenāmarṣeṇa saṃtaptaḥ prāyam āsitum aicchat ||
ထို့နောက် နီတိသတ္တရားကို ကျွမ်းကျင်သိရှိသော မြေခွေးသည် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရှင် (ခြင်္သေ့) ထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူပြီး မခံချင်စိတ်ကြောင့် စိတ်ပူလောင်ကာ “ပရာယ” ဟူသော အသက်ဆုံးအထိ အစာရှောင်ခြင်းကို ပြုလုပ်၍ အသက်စွန့်လိုသည်ဟု တွေးမိ하였다။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Learning in nīti (ethical and political wisdom) is incomplete without inner discipline; resentment (amarṣa) can overpower reason and push one toward harmful extremes like self-destruction. The verse implicitly upholds self-mastery as a key component of dharma.
A jackal, described as knowledgeable in nīti-śāstra, takes leave of the lion (mṛgendra). Burning with indignation, he considers undertaking prāya—fasting unto death—as a response to his wounded pride/resentment.