Shloka 186
Satya–Anṛta Viveka (Discrimination between Truth and Falsehood) | सत्य–अनृत विवेकः
अनुकक््त्वा तत्र ठद्वाच्यं सर्वे तेडनृूतवादिन: । जो कर्जदारको अपने अधीन करके उससे शारीरिक सेवा कराकर धन वसूल करना चाहता है
anukaktvā tatra tad vācyam sarve te 'nṛtavādinaḥ |
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်—ထိုအခြေအနေတွင် သက်သေခံရမည့်သူတို့က ပြောသင့်သော အမှန်တရားကို မပြောလျှင်၊ သူတို့အားလုံးသည် လိမ်ညာသူများ ဖြစ်သွားသည်။ အကြွေးပြန်ယူခြင်းကဲ့သို့သောကိစ္စ—အထူးသဖြင့် အကြွေးရှင်က အကြွေးခံကို အုပ်ချုပ်နှိမ်နင်းကာ ကိုယ်ခန္ဓာလုပ်အားဖြင့် ပြန်ဆပ်စေလိုသည့်အခါ—သက်သေတစ်ဦးက သက်သေခံရာတွင် ပြောနိုင်သင့်သော အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားလျှင် မမှန်စကား၏ အပြစ်ကို ခံရသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A witness must state the truth that is fit to be spoken; withholding or distorting it makes one an anṛtavādin (liar). Ethical conduct in adjudication depends on truthful testimony.
In Bhishma’s instruction on dharma in the Shanti Parva, he discusses legal-ethical situations such as debt disputes and the role of witnesses, declaring that witnesses who do not speak the proper truth become false speakers.