Shloka 33
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
तेषां स्थान ततो यातं तथाग्निष्टोमयाजिनाम् । अग्निष्ठतेन च तथा ये यजन्ति तपोधना:
teṣāṁ sthānaṁ tato yātaṁ tathāgniṣṭomayājinām | agniṣṭhatenā ca tathā ye yajanti tapodhanāḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– ထို့နောက် အဂ္နိဋ္ဌောမ (Agniṣṭoma) ယဇ်ကို ဆောင်ရွက်ပြီးသူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော လောကကို ဖော်ပြ၏။ ထို့အတူ တပဿ (တပ) ကြွယ်ဝသော တပသီတို့က အဂ္နိဋ္ဌ (Agniṣṭha) ပူဇော်ပွဲဖြင့် ကိုးကွယ်သူတို့ ရောက်သည့် လောကကိုလည်း ဖော်ပြ၏။ ဤပိုဒ်သည် သန့်ရှင်းမှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်သော ကရမကန့်ကွက် (ကမ္မ) သည် သေချာသော ဝိညာဉ်ရေး အကျိုးနှင့် ဆုလာဘ်ကို ဖြစ်စေကြောင်း အလေးပေးသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse affirms a dharmic principle: disciplined sacrificial worship (yajña), especially when joined with austerity (tapas), is portrayed as producing a definite spiritual attainment—an appropriate ‘place’ or realm corresponding to one’s meritorious action.
Vaiśampāyana continues a descriptive account of posthumous attainments, indicating the realms reached by those who performed specific Vedic sacrifices—here, Agniṣṭoma and the Agniṣṭha rite—particularly by ascetics characterized as ‘rich in austerity’ (tapodhanāḥ).