Shloka 18
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
सा तु ध्याता महाराज ऋषिभ: सत्रयाजिभि: । समागतानां राजेन्द्र साहाय्यार्थ महात्मनाम्
sā tu dhyātā mahārāja ṛṣibhiḥ satrayājibhiḥ | samāgatānāṃ rājendra sahāyārthaṃ mahātmanām ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်– «သို့ရာတွင် အို မဟာရာဇာ၊ စတရယာဂ (ယဇ္ဈပွဲရှည်လျားသော စက်ရှင်) ကို ဆောင်ရွက်နေသော ရှိသီတို့က သူမကို စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အာရုံစိုက်၍ ဆင်ခြင်ခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် အို ရာဇင်ဒြ၊ စုဝေးလာသော မဟာသတ္တဝါတို့ကို ကူညီရန်အတွက် သူမသည် ထိုရှိသီတို့နှင့်အတူ လာရောက်ပေါင်းစည်းခဲ့၏။»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the efficacy of concentrated contemplation and sacrificial discipline: the righteous, acting in concert (satra), draw supportive forces toward the welfare of noble aims—suggesting that spiritual effort is meant to culminate in assistance to dharmic undertakings.
Vaiśampāyana describes a ‘she’ who is invoked/remembered by sages engaged in a satra; in response, she joins the assembled great-souled ones specifically to provide them help, indicating a moment where ascetic-sacrificial action leads to timely support.