Shloka 90
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
विमुक्तकेशाश्षाप्यन्ये नाभ्यजानन् परस्परम् । उत्पतन्तो5पतन_ श्रान्ता: केचित् तत्रा भ्रमंस्तदा
vimuktakeśāś cāpy anye nābhyajānann parasparam | utpatanto 'patan śrāntāḥ kecit tatrā bhramaṃs tadā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အချို့ကလည်း ကြောက်လန့်၍ ဆံပင်များ ဖြန့်ကျက်လျက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မသိမမြင်နိုင်ကြ။ အချို့က ထွက်ပြေးရန် ခုန်လွှားသော်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ လဲကျကြ၏။ အချို့ကတော့ ထိုနေရာတင်ပင် မသိမသာ လှည့်လည်ကာ ရှုပ်ထွေးနေကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
War’s violence culminates in moral and psychological collapse: fear and exhaustion erase discernment and even basic recognition of one’s own companions, illustrating the dehumanizing consequences of adharma-driven conflict.
Sanjaya describes the battlefield aftermath: warriors, hair dishevelled, flee in terror; they cannot identify one another, some run and collapse from fatigue, while others stagger and circle about in confusion.