Shloka 91
पुरीषमसृजन् केचित् केचिन्मूत्रं प्रसुख्ुवुः । बन्धनानि च राजेन्द्र संच्छिद्य तुरगा द्विपा:
purīṣam asṛjan kecit kecin mūtraṁ prasukhruvuḥ | bandhanāni ca rājendra saṁcchidya turagā dvipāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အချို့က ကြောက်လန့်၍ မစင်စွန့်ကြပြီး၊ အချို့က ဆီးထွက်သွားကြ၏။ အို မင်းကြီး၊ မြင်းနှင့် ဆင်တို့သည် ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ကာ လွတ်ထွက်ပြေးသွားကြ၏—ညအချိန် ဝင်ရောက်သတ်ဖြတ်မှု၏ အကြမ်းဖက်မှုက ထိန်းချုပ်မှုအားလုံးကို ကျော်လွန်သွားသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလန့်တကြားနှင့် အရှုပ်အထွေး၏ ပုံရိပ်တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how unchecked violence and terror in war degrade dignity and order: fear overwhelms the body and mind, and even disciplined war-animals break restraint—suggesting the moral and social collapse that follows adharma.
During the Sauptika episode’s night-time slaughter, panic spreads through the camp: people lose bodily control from terror, and horses and elephants snap their tethers and run loose, intensifying the chaos.