Shloka 363
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
गदामुद्यम्य वेगेन हृदि द्रौणिमताडयत् । उत्तमौजाको राक्षसद्वारा मारा गया समझकर युधामन्यु भी वहाँ आ पहुँचा। उसने बड़े वेगसे गदा उठाकर अश्वत्थामाकी छातीमें प्रहार किया
gadām udyamya vegena hṛdi drauṇim atāḍayat |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ဥတ္တမောဇာကို တံခါးဝရှိ ရက္ခသာက သတ်လိုက်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ ယုဓာမန်ယူလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။ သူသည် အရှိန်ကြီးစွာဖြင့် ဂဒါကို မြှောက်ကာ ဒ್ರೋဏ၏သား (အရှွတ္ထာမာ) ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးနှက်하였다။ ဤအပိုင်းသည် ညစစ်၏ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖော်ပြသည်—ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အထင်မှားမှုတို့က စဉ်းစားချင့်ချိန်သော ဓမ္မတရားမဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကို မောင်းနှင်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how night warfare breeds confusion and rash retaliation: grief and mistaken assumptions can override discernment, illustrating why such tactics are often portrayed as ethically corrosive (dharma-violating) within the epic’s moral frame.
In the nocturnal assault of the Sauptika episode, Yudhāmanyu arrives after believing Uttamaujas has been killed by a rākṣasa-like assailant at the entrance; he raises a mace and strikes Aśvatthāman (Drauṇi) in the chest with great force.