Shloka 13
Droṇa-parva Adhyāya 53: Arjuna’s Jayadratha-vadha Pratijñā and Droṇa’s Protective Vyūha (शकटा-पद्म व्यूहः)
अभावं नेह गच्छेयुरुत्सन्नजनना: प्रजा: । आदिदेव नियुक्तो5स्मि त्वया लोकेषु लोककृत्
abhāvaṃ neha gaccheyur utsannajananāḥ prajāḥ | ādideva niyukto 'smi tvayā lokeṣu lokakṛt ||
နာရဒက ပြောသည်— «ဤသို့မဟုတ်လျှင် မိဘဘိုးဘွားမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသော လူအစုအဝေးတို့သည် ဤလောက၌ ပျောက်ကွယ်သို့ ကျရောက်ကြလိမ့်မည်။ အို လောကများကို ဖန်ဆင်းသူအရှင်! အာဒိဒေဝတော်ဖြစ်သော သင်သည် လောကများအတွင်း၌ လုပ်ဆောင်ရန် ငါ့ကို ခန့်အပ်ထားတော်မူ၏»။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames social and cosmic continuity as a dharmic necessity: if generational succession and rightful ordering collapse, beings drift toward ‘abhāva’ (non-existence). It also emphasizes that even exalted sages act by divine appointment, serving the maintenance of the worlds.
Nārada speaks to a supreme divine figure addressed as Ādideva and Lokakṛt, explaining that his activity among the worlds is not self-willed but commissioned. He justifies the need for such oversight by warning that, without proper generative continuity, the peoples would perish.