Shloka 41
Droṇa-parva Adhyāya 25 — Bhīma’s Disruption of Elephant Formations and Bhagadatta’s Shock Advance
स दुर्मुखं भ्रुवोर्मध्ये नाराचेना भ्यताडयत् । तस्य तद् विबभौ वकक्त्रं सनालमिव पड़कजम्
sa durmukhaṁ bhruvormadhye nārācena abhyatāḍayat | tasya tad vibabhau vaktraṁ sanālam iva paṅkajam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ သူသည် ဒုర్మုခ၏ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကြားတည့်တည့်သို့ နာရာစ မြားတစ်စင်းဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထိုထိုးနှက်မှုကြောင့် ဒုర్మုခ၏ မျက်နှာသည် တံတားပါသော ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပထင်ရှားလာခဲ့သည်—စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြမ်းဖက်ဒဏ်ရာ၏ အခိုက်အတန့်၌ပင် အလှတရား ပေါ်ထွန်းလာသည့် အမဲရောင်အလှည့်အပြောင်းကို ပိုမိုထင်ဟပ်စေသော ပုံရိပ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s recurring tension between martial prowess and moral cost: even when a warrior acts within kṣatriya warfare, the narrative frames violence with unsettling poetic beauty, prompting reflection on the tragic dignity and irony of battle.
In Sañjaya’s battlefield report, an unnamed warrior strikes the Kaurava fighter Durmukha with a nārāca arrow between the eyebrows; Durmukha’s face is described as appearing like a lotus with its stalk, a vivid simile for the arrow lodged in place.