Shloka 42
समां च विषमां चक्ु: खुराग्रैरविकृतां महीम् । हया: काञ्चनयोक्त्रास्ते केसरालम्बिभियुगै:,सोनेकी बागडोरमें बँधे हुए घोड़े अपने गर्दनके बालोंपर रथके जूए लिये टापोंसे खोद- खोदकर समतल भूमिको भी विषम बना रहे थे
samāṁ ca viṣamāṁ cakṣuḥ khurāgrair avikṛtāṁ mahīm | hayāḥ kāñcanayoktrās te kesarālambibhī yugaiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ရွှေရောင်ကြိုးကွင်းများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ထိုမြင်းတို့သည် လည်ပင်းမွှေးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရထားယိုက်ကို ထမ်းလျက်၊ ခြေခွာအဖျားများဖြင့် မြေကို ထိုးဖောက်ကာ ခုတ်ထွင်နေကြသဖြင့် ပြားညီသော မြေပြင်ပင် မညီမညာ ဖြစ်လာ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ မရပ်မနားသော အရှိန်ကို ထင်ဟပ်စေသည်—လက်နက်တပ်အင်အား၏ အလျင်အမြန်ကြောင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တောင် လှုပ်ရှားပျက်စီးလာပြီး၊ ပဋိပက္ခသည် သဘာဝအတိုင်း တည်ငြိမ်သောအရာကိုပင် ပုံပျက်စေကြောင်းကို ညွှန်ပြလေသည်။
संजय उवाच