Shloka 7
विद्धश्न बहुभिस्तेन शरैराशीविषोपमै: । ततो युधिष्ठिरानीकं पद्धयामेवान्वपद्यत,उस समय कर्णने विषधर सर्पके समान भयंकर एवं बहुसंख्यक बाणोंद्वारा उन्हें क्षत- विक्षत कर दिया। फिर वे युधिष्ठिरकी सेनामें पैदल ही चले गये
sañjaya uvāca | viddhaś ca bahubhis tena śarair āśīviṣopamaiḥ | tato yudhiṣṭhirānīkaṃ paddhyām evānvapadyata |
သဉ္ဇယက ဆိုသည်– အဆိပ်မြွေကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မြားအများအပြားဖြင့် ထိုးနှက်ခံရ၍ ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးဒဏ်ရာများရသော်လည်း သူသည် ယုဓိဋ္ဌိရ၏ စစ်တန်းအတွင်းသို့ ခြေလျင်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under suffering: even when grievously wounded by deadly weapons, a warrior’s resolve and the momentum of battle continue. It also reflects the ethical tension of Kurukṣetra—dharma is pursued amid unavoidable violence.
Sañjaya reports that a warrior, badly wounded by many serpent-like (deadly) arrows shot by an opponent, nevertheless advances on foot and enters into Yudhiṣṭhira’s battle formation.