Shloka 62
अध्याय ८० — मध्यंदिन-रणवृत्तान्तः
Yudhiṣṭhira–Śrutāyu encounter; Cekitāna–Gautama clash; Abhimanyu pressure; Arjuna’s redeployment
तेडभिजाता महेष्वासा: सुवर्णविकृतध्वजा: । परीप्सन्तो5 भ्यधावन्त धृष्टद्युम्नवृकोदरौ
teḍabhijāta mahēṣvāsāḥ suvarṇa-vikṛta-dhvajāḥ | parīpsanto 'bhyadhāvanta dhṛṣṭadyumna-vṛkodarau ||
သဉ္ဇယက ပြော၏— ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလံတော်များဖြင့် တင့်တယ်လှပသော မျိုးရိုးမြင့် မဟာဓနုရှင်သူရဲကောင်းတို့သည် ဓೃဋ္ဍျုမ္နနှင့် ဝೃကိုဒရ (ဘီမ) ကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာကြ၏။ ဤပိုဒ်သည် စစ်မြေပြင်၏ သစ္စာဓမ္မကို ထင်ဟပ်စေသည်—အထက်တန်းသူရဲကောင်းတို့၏ တန်ဖိုးသည် လက်နက်ပညာသာမက အရေးကြုံချိန်တွင် မိတ်ဖက်ကို ကာကွယ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်မှု၌လည်း ရှိသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a key aspect of kṣatriya-dharma: valor is inseparable from the duty to protect one’s comrades and commanders. Nobility and martial excellence are shown through swift, self-risking support in battle.
Sañjaya describes a group of noble, powerful archers with gold-ornamented standards charging forward rapidly, aiming to protect Dhṛṣṭadyumna and Vṛkodara (Bhīma) amid the ongoing combat.