Shloka 456
भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
निर्विशेषमयुध्येतां कृतप्रतिकृतेषिणौ । वे दोनों वीर अत्यन्त हर्षमें भरकर युद्धका अभिनन्दन करनेवाले थे। दोनों ही दोनोंके किये हुए प्रहारका प्रतीकार करते हुए समानभावसे युद्ध करने लगे
sañjaya uvāca | nirviśeṣam ayudhyetāṃ kṛta-pratikṛteṣiṇau |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် အသာစီးမရှိ အထူးခြားမှုမရှိဘဲ တန်းတူညီမျှ စစ်တိုက်ကြ၏။ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် တစ်ယောက်၏ ထိုးနှက်မှုကို ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ရန်သာ အာရုံစိုက်၍ စစ်ပွဲကို ဝမ်းမြောက်စွာ ချီးကျူးလျက် ထိုးတစ်ချက်ကို ထိုးတစ်ချက်ဖြင့် တန်းတူပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic of immediate requital—each warrior seeks to answer the other’s action with a counter-action. It implicitly contrasts the momentum of retaliation with the ideal of restraint, showing how combat can become a cycle of response where equality of force sustains the duel.
Sañjaya describes two unnamed heroes locked in a balanced duel. Neither gains a clear advantage; instead, they fight with equal intensity, each countering the other’s strikes, rejoicing in the contest as they continue the exchange of blows.