Shloka 98
भीष्मस्य शरवर्षः — Bhīṣma’s Arrow-Storm and Kṛṣṇa’s Impulse to Intervene
इस प्रकार श्रीमह्याभारत भीष्मपर्वके अन्तर्गत भीष्मवधपर्वमें भीष्य-दुर्योधनसंवादविषयक अद्वानबेवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraḥ śrīmahābhārate bhīṣmaparvake antargataṃ bhīṣmavadhaparvaṇi bhīṣma-duryodhana-saṃvāda-viṣayakaḥ dvānavati-tamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ abhavat
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထို့ကြောင့် ဂုဏ်သရေရှိသော မဟာဘာရတ၏ ဘီရှ္မပရဝ၌၊ ဘီရှ္မသတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အပိုင်းအတွင်း၊ ဘီရှ္မနှင့် ဒုရ്യောဓနတို့၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုကို အကြောင်းအရာပြုသော ကိုးဆယ်နှစ်မြောက် အခန်းသည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။ ဤအဆုံးသတ်စာတမ်း (colophon) သည် နိဒါန်းတစ်ခု၏ ပိတ်သိမ်းမှုကို မှတ်သားစေပြီး၊ အကြံဉာဏ်နှင့် တာဝန်ကို မလွဲမသွေ လာမည့် မဟာပျက်စီးမှုအောက်တွင် ချိန်ဆနေသည့် စစ်ပွဲ၏ ဓမ္မအလေးချိန်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse primarily signals closure rather than giving a new doctrinal teaching; ethically, it frames the preceding Bhīṣma–Duryodhana counsel within the larger dharmic tension of war—how advice, duty, and consequence converge as events move toward Bhīṣma’s fall.
Sanjaya marks the completion of a chapter in the Bhīṣma Parva, specifying that it concerned the Bhīṣma–Duryodhana dialogue and belonged to the Bhīṣma-vadha thematic section, thereby transitioning the listener to the next unit of the war narrative.