Shloka 99
भीष्मस्य शरवर्षः — Bhīṣma’s Arrow-Storm and Kṛṣṇa’s Impulse to Intervene
इति श्रीमहा भारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि परस्परव्यूहरचनायामुत्पातदर्शने एकोनशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate bhīṣmaparvaṇi bhīṣmavadhaparvaṇi parasparavyūharacanāyām utpātadarśane ekonaśatatamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော မဟာဘာရတ၏ ဘီရှ္မပရဝ၌—အထူးသဖြင့် ဘီရှ္မသတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အပိုင်းအတွင်း—စစ်တန်းဖွဲ့စည်းမှုကို နှစ်ဖက်အပြန်အလှန် စီမံတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် မင်္ဂလာမရှိသော နိမိတ်လက္ခဏာများကို မြင်တွေ့ခြင်းကို ဖော်ပြသော တစ်ရာတစ်မြောက် အခန်းသည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။ ဤကော်လိုဖွန်သည် ဓမ္မအလေးချိန်ရှိသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဇာတ်ကြောင်းကို ချုပ်ကိုင်ပေးသည်—လူသားတို့၏ မဟာဗျူဟာ (vyūha) သည် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ နိမိတ် (utpāta) ၏ အရိပ်အောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာကာ စစ်ပွဲ၏ ကြီးမားသော ကျင့်ဝတ်ကုန်ကျစရိတ်ကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a war driven by human choices and tactical planning (vyūha), the epic frames events within a moral-cosmic order: ominous portents (utpāta) signal that adharma and violence carry consequences beyond immediate victory, urging reflection on responsibility, restraint, and the cost of conflict.
This line is a colophon concluding a chapter: it identifies the larger book (Mahābhārata), the parva (Bhīṣma Parva), the sub-section (Bhīṣma’s slaying), and the chapter’s focus—both sides arranging battle formations and witnessing ominous signs—thereby marking a transition toward the climactic events around Bhīṣma.