Shloka 68
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
संतानात् तव संतान मम विप्र भविष्यति । सक्तूनिमानतिथये गृहीत्वा सम्प्रयच्छ मे
santānāt tava santāna mama vipra bhaviṣyati | saktūn imān atithaye gṛhītvā samprayaccha me |
သားက ပြောသည်– «အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အထိပ်၊ သင်၏ အမျိုးအနွယ်ကြောင့် ငါသည်လည်း အမျိုးအနွယ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ငါအတွက် အမြင့်ဆုံးလေးစားထိုက်သူ ဖြစ်သည်။ ငါ့အပိုင်းဖြစ်သော ဤစက္တုကို ယူ၍ ဧည့်သည်(အတိഥိ)အား ဆက်ကပ်ပါ; ဧည့်သည်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော တာဝန်(ဓမ္မ) ဖြစ်သည်»။
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse underscores atithi-dharma (the duty of honoring a guest) and the ethical priority of offering one’s rightful share for a sacred obligation, while also expressing reverence toward a brāhmaṇa connected with the continuity of lineage.
A son addresses a brāhmaṇa, acknowledging him as highly venerable because the son expects to gain progeny through the brāhmaṇa’s lineage/connection, and he instructs him to take the son’s portion of saktu and offer it to an arriving guest.